دخترک ، سرت رو بذار رو شونه های من . آغوش من بازه برای تو که بیای های های گریه کنی. میدونی که من، حال این روزای تو رو بهتر از هر کس دیگه ای میفهمم. این روزهای تنهایی و بی کسی و حس نارو خوردن رو با تک تک سلول هام میفهمم . گریه های یواشکی زیر پتو رو هم میدونم چیه! منم چیز زیادی نمیخواستم اون روزا . خودم رو به در و دیوار میکوبیدم، انتظار میکشیدم . درد میکشیدم و هیچ کس کنارم نبود جز تو! هیچ کس نمیفهمید چز تو ! حالا ، من میخوام سنگ صبورت باشم . میخوام مره رو زخمات باشم نه نمک رو زخمت . پس بیا. منتظرت هستم . گریه نکن . کسی که اشکت رو در بیاره لایق تو نیست .